blog 101 etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
blog 101 etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

07 Ağustos 2014

Blogger olmayı düşünenlere hazırlık rehberi

Yaklaşık altı senedir blog yazıyorum. Benim blog yazmaya başladığım dönemde, bu kadar çok blog da yoktu, ülke sınırları içinde mesleği sorulduğunda  'blogger'ım diye cevap vereni de duymamıştım. 

Henüz topluca akıllı telefonlara transfer olmadığımız, merakla "3G ne demek?" diye sorduğumuz dönemlerdi.

Cihangir'de minnacık bir evden, babamın yanına taşınırken, evde kolilememin en uzun sürdüğü eşyalar, kağıt ve defter yığınlarım olmuştu. 

Ben kendimi bildim bileli yazarım. Günlükler, notlar, fikirler, bir yerlerde okuyup beğendiğim cümleler... Sonra bu yazdıklarımı hiç dönüp okumasam da, yazmadan duramamam. 

O taşınma esnasında, bu karalamalarımı böyle kağıtlara ve defterlere yazmamın ben dahil kimseye bir faydası olmadığını anlamıştım. Bu şekildeyken, yer kaplamaktan ve yaşadığım alanı dağınık göstermekten başka bir işe yaramıyorlardı. İşte, buna çözüm bulmaya çalışırken "bir doz minik güzel şey" doğdu. 


O günden beri blog yazıyorum. "Heves" diyenler oldu, "Çalışmaya başladığın zaman başına bela olur, kapat" diyenler oldu, "Nasıl olsa bir süre sonra yazmaya zaman bulamayacaksın." diyenler oldu... Bilirsiniz, birisi bir şey yapmaya başladığında genellikle destekleyen değil, köstekleyen bir toplumda yaşıyoruz.

"Başarılı bir blog oldu mu peki?" diye sorarsanız, başarı ile kastettiğiniz şeyin ne olduğuna bağlı olarak cevabım değişir. Para kazanmaksa, blogtan para da kazanıyorum, ama yalnızca kendime minik jestler yapmamı sağlayacak kadar. Ünlü olmaksa, kesinlikle ünlü değilim. Ki açıkçası ben bunların ikisini de hiç amaçlamadım. Bu blog ile, daha fikir aşamasından bu güne kadar "birilerinin hayatına keyif katmayı" amaçladım, bu yüzden de zaten adı "bir doz minik güzel şey" oldu.

Bazen o kadar güzel e-mailler alıyorum ki, gerçekten evin içinde kendi kendime dans ediyorum. Yazdıklarım birilerinin işine yarıyor, ilham ve keyif veriyor. Bu yüzden, amacı doğrultusunda başarılı olduğunu düşünüyorum.


Bencil bir açıdan bakarsam da, benim bugüne kadar bu kadar istikrarlı sürdürdüğüm tek hobim. Ayrıca bu blogu yazmıyor olsaydım, buradaki yazıların tamamı, notlar halinde evin köşelerine tıkıştırılmış, bir kısmı kaybolmuş, bir kısmı çoktan çöpü boylamış olacaktı.

Tereddüt etmeden "Blog yazmak, benim hayatımdaki en harika şeylerden biri. " diyebilirim. Etrafımdaki çok kişiyi de blog yazmaya başlamak konusunda gaza getirdim, bana blog yazmakla ilgili sorulan her soruyu da elimden geldiğince cevapladım. Hala içinde istek olup da "acaba?" diye düşünenler ve üşenenler için de yol gösterici bir yazı yazmak aklımda ne zamandır vardı.

Meslek hastalığı, bir konu hakkında görüş bildireceksem, mutlaka o konu hakkında bir kaynak okurum. Bu yüzden blog yazmak hakkında öğütler vermeye başlamadan önce, konu hakkında Mark W. Schaefer ve Standford Smith tarafından yazılan "Born to Blog"u okudum.


Bu kitapta yer alan bilgiler ve benim deneyimlerimin sentezi olarak blogger olma rehberi huzurlarınızda:

1) Ben teknolojik işlerden, web sitesinden filan hiç anlamam, bunları yaptırmak için de para harcayamam bahanesinin arkasına sığınmayın. Blogger çok kolay, üstelik de bedava. Başlarken önemli olan blogun nasıl göründüğü değil, hevesiniz ve yazacaklarınız.

Yalnızca siyah arka fondan ve okuması zor fontlardan uzak durun. Metni yazacağınız gövdeyi de çok dar tutmayın. İki kolonlu, beyaz ağırlıklı blog tasarımları her zaman güzel ve pratiktir.

Zaten zaman geçtikçe, kurcalamaya ve değiştirmeye başlayacaksınız, azıcık İngilizce biliyorsanız google her şeyin nasıl yapılacağını size gösteriyor.



2)  Blog yazmaya başladığınız zaman, pat diye yüzlerce takipçiniz olmasını, herkesin size yorumlar bırakmasını, sayfanızın binlerce kişi tarafından ziyaret edilmesini beklemeyin. Bunun gerçekleşmesi için ya olağanüstü güzel bir moda bloggerı, ya da ünlü biri olmanız lazım. Benim yazmaya başladığım ilk sene sonunda yalnızca 7 takipçim vardı mesela. 

Okuduğum kitabın yazarlarından biri de "Two things happened. First nothing happened. I just got no transaction at all and very few comments for months, second i got bored" diye özetliyor ilk yazmaya başladığı zamanı.

Ne ve nasıl yazıyor olursanız olun, onlarla ilgilenecek birileri mutlaka olacaktır. Sadece onların sizi bulmasının zaman alacağını bilerek başlayın.

3) "Yazdıklarımı beğenmiyorum, yayınlayacak cesaretim yok." sakın demeyin. Yazım uslübunuzu belirlemeniz ve geliştirmeniz zamanla olacak bir şey. Ben ilk senelerde yazdığım yazılardan şu anda utanıyorum, çok saçma ve çocukça buluyorum çoğunu. Muhtemelen bir süre sonra da şimdiki yazılarım için aynı şeyi düşüneceğim. Unutmayın "mükemmel iyinin düşmanıdır" ve gerçekçi olursak, yazdığınız da altı üstü blog, kusursuz ve mükemmel olmasına zaten gerek yok.



4) Aklınıza estikçe değil, düzenli biçimde yazın. Okuyucularınız ne sıklıkta yeni yazı yüklendiğini bilmek ister. Her gün gazete çıkması, her ay başında yeni dergilerin raflara düşmesi gibi. Düzenli bir okuyucu kitlesi için, düzenli yazmanız lazım.

Dürüst olmak gerekirse, bu benim de başaramadığım, ancak çabaladığım bir konu. Bu senenin başında iki günde bir yazma kararı almıştım. Büyük ölçüde uydum, ama ardı ardına gelen seyahatler bu rutinimi biraz sekteye uğrattı.

Okuduğum kitapta bununla ilgili güzel bir tavsiye vardı. Her gün biraz yazmayı, belli bir düzende yayınlamayı öneriyor. Böylelikle yazmaya fırsat bulamadığınız zamanlarda da, yayınlamaya hazır yazılarınız olur, diyor. Bunu ben de deneyeceğim :)


5) Yazdıklarınıza, kişisel görüşlerinizi, deneyimlerinizi, fikirlerinizi ekleyin. Her yerde bulunan, hiç bir kişisellik içermeyen yazılarla doldurmayın blogunuzu, sizden bir parça katın ki anlamlı olsun.

6) Born to Blog,  herkesin bir yeteneği olduğunu ve blog yazabileceğini savunuyor. Kitap içinde yaptığım testlerden, ben hikayeci ve öğretici karakterde olduğumu keşfettim ve baktığım zaman yazdığım yazılarında da bunun izleri görülüyor.

Sizin de mutlaka bir tarzınız var, bunu arkadaşlarınızla yaptığınız sohbetleri gözlemleyerek de keşfedebilirsiniz: Hikayeler mi anlatıyorsunuz, tavsiyeler mi veriyorsunuz, harika bir arşivci misiniz, sürekli hayalleriniz ve planlarınız mı var, ikna kabiliyetiniz mi çok yüksek, tutkulu olduğunuz ve sürekli bahsettiğiniz hobileriniz mi var? Kendinizi gözlemleyin ve ne hakkında yazacağınız zaten ortaya çıkacak.



7) Blogtan para kazanmak istiyorsanız, tek bir konuya odaklanmanız faydalı olacaktır. Örneğin belli bir hobiniz hakkında yazıyorsanız veya kilo vermek istiyor ve bu süreci kayıt altına alıyorsanız, blogunuzun kitlesi belli olacağı için, reklam verenler ve sponsorlar için iyi bir hedef oluşturacaksınız. 

Diğer yandan farklı içerikler paylaşmanız da, blogunuzu daha geniş bir kitle için çekici kılacaktır. Bu nedenle öncelikle amacınızı belirleyip, ona göre içerik oluşturmanızı tavsiye ederim.


Kitaptan bir alıntıyla kapatalım: In the end, your personal blog should make you feel happy, fulfilled, powerful, and connect into a larger community. Let's make sure that you experience those benefits.

[Born to Blog, Mark Schaeffer ve Stanford A. Smith, Mc Graw Hill Education yayınları, 165 sayfa, kapak fiyatı: 12 Dolar.]

Dip Not: Elinizi çabuk tutarsanız, kitabın ikinci eline de şuradan ulaşabilirsiniz. 

23 Ağustos 2010

Arkayı 400'ledik! =))


Ben hala "her şeyi birden" yapmak isteyen bir kadınım. Yeni açılan mekanları, sergileri, tiyatroları, popüler veya gizli hiçbir şeyi kaçırmayayım, bütün dünyayı gezeyim, bütün kitapları okuyayım, bütün filmleri izleyeyim istiyorum. Diğer yandan deliler gibi çalışayım, kariyersel gelişim için de yapılabilecek her şeyi yapayım istiyorum. Her şeye birden yetişmek mümkün değil, artık biliyorum. Yine de olabilecek en fazlasını hayatıma sokmak için oradan oraya koştururken ve bazen keşfettiklerimi, bazen hissettiklerimi, bazen beğendiğim herhangi bir şeyi buradan paylaşırken şimdi fark ettim ki 400'den fazla kişi oluvermişiz burada!

Ne güzel! Oh!
Üstelik de bu blog hala ilk günkü gibi: Hala keyfime göre, kafama göre, doğal, esintili.
İyi ki varsınız!

Günün şarkısı da: Nina Simone - Feeling Good

11 Nisan 2010

Mushaboom da BÖ'de!


Yıllar önce kendi kendime söz vermiştim ne olursa olsun hiçbir zaman "bir şey" elde etmek için yazı yazmayacaktım. Daha sonra bu sözümden caydım, hatta yazı yazmanın para kazandığım tek uğraşı olduğu dönemler oldu hayatımda. Yazı yazarak kendimi ifade edebiliyor oluşumu paranın çok daha ötesinde bir şeyler elde etmek için defalarca kullanmış olduğumu da itiraf edivereyim yeri gelmişken. Kırdığım insanlara kendimi affettirmek veya dengesiz davranışlarımla bozduğum ilişkileri uzun açıklama mailleri ile onarmak gibi...

Sonra bu blogu yazmaya başladığım zaman kendi kendime başka bir söz verdim: Öyle ödül mödül işlerine bulaşmayacak ve insanlar beni takip etsin diye kesinlikle sağa sola sempatiklik yapmayacaktım. Ama işte dayanamıyorum. Bir şeylerden eksik kalma düşüncesi beni kemiriyor. Konu ne olursa olsun! Gazetelerin arasında öpücüklü yatak mayışıklığı yaparken "Bir insan her şeyi yapamaz. Unut bunu." cümlesini duyduğumdan beri bir saat bile geçmedi; ama işte olmuyor. Geçen sene sözümü tutup kesinlikle bulaşmadığım BÖ2009'a bu sene uzaktan uzaktan bakmaya içim elvermedi.

Hangi kategoriye sokacağımı da bulamadım pek sevgili blogumu. Ne arasan var benim "Bir doz minik güzel şey"de. Neyse ki "kişisel" denilen geniş alan var da, hiç bir yere sığamayan benim gibileri kurtarıyor.

Şu anda kendimi hırslı anneler gibi hissediyorum, kızına güzellik yarışmalarına filan katılması için baskı yapan anneler gibi...

Kendi halinde oldukça mutlu yavrum blogumu koşu pistine saldım gitti. Vicdan azabı ile karışık bir haz hissederek söylüyorum ki: Mushaboom da BÖ'de!

Arkadaşlara mesaj / mail çekip bana oy verin diye tutturmak bana saçma geliyor. Bütün facebook listeme taciz ile 1.000 küsür oy almaktansa, bu blogu gerçekten seven daha az kişinin içten oyu benim için çok daha anlamlı.

"Bir doz minik güzel şey" bir şeyler keşfetmenizi sağlamış, sizi gülümsetebilmiş, bazı konularda gaza getirebilmiş veya keyif vermişse buradan kendisine bir oy vererek teşekkür edebilirsiniz.

Öpücüklerle =)

10 Mart 2010

Blogger'ların "her yere çağrılan insan" olma arzusu

Bir arkadaşım "Eskiden sosyetenin tanınan simaları vardı. Şimdi onun yerini en çok takip edilen blogger'lar aldı." diye bir benzetme yapmıştı. Takip edilen bir blogger olmanın,pek çok yere davet edilme, bir sürü hediye almak gibi avantajları bulunduğu gerçeğini göz önünde tutarsak ne kadar yerinde bir benzetme olduğunu görürüz. Aynen sosyeteye herkesin giremediği gibi, bu blogger camiasına da herkes katılamıyor. Tabii bununla benzetilen kesinlikle nitelik değil, bu bloggerların pek çoğunun blogu bir kitap dizisinde bulabileceğinizden daha fazla içerik taşıyor. Benzerlik "dışa kapalılık" yönünden.

Ve bu günlerde Friendfeed'de ve Bloglar'da bu konu tartışılıp duruyor: "Neden hep aynı kişiler?" diye soruluyor. Bazı kişiler bu hediyeleri alamadığı / bir yerlere davet edilmediği için kendisinin looser ilan edildiğini ileri sürüp, yaygarayı kopartıyor; bir kısmı duruma mantıklı açıklamalar yapmaya çalışıyor. Bir yere varılamıyor.

Bir blogger olarak konuya yaklaşmam gerekirse, bu blogu kesinlikle insanlar beni tanısın, bir yerlere çağırsın diye yazmaya başlamadım. Hatta uzunca bir süre kendi kendime yazıp çizdim ben burada. Benim amacım bir üniversite öğrencisinin hayatının sanıldığından daha renkli olabileceğini kanıtlamak, okuyanı keyiflendirebilecek bir şeyler paylaşmaktı. Sonra izleyenlerimin sayısı arttı, davetiyeler almaya başladım, birileri beni yolda tanımaya başladı, oturduğum bir restoranda blogumu çok seven birileri bana içki ısmarlar oldu, günümü acayip keyiflendirecek mailler, süper güzel hediyeler almaya başladım, yolda "Bir doz minik güzel şey di mi?" diye selam verenler oldu... Ne yalan söyleyeyim çok sevdim bütün bunları.

Markaların favorilerinden, hediye yolladıkları, davetlere çağırdıkları bloggerlardan biri kesinlikle değilim. Benim jestlerimi beni takip eden kişiler yapıyor, markalar değil. İnanılmaz da keyifleniyorum.

"Ben looser mıyım Ülker niçin bana paket yollamıyor?" diye bir düşünce bir kere bile aklımdan geçmedi. Hatta Friendfeed'de bloggerların bu konuyu bu kadar ateşli tartışabiliyor olmasına da şaşkınım. En güzel cevabı Uğur Özmen vermiş, kesinlikle okunmalı: Kırmızı Kutu(lar)


Ancak bir reklamcı olarak olaya yaklaşmam gerekirse bambaşka düşünüyorum. Eskiden bir kitap yayınlandığında satılacak kitapların dışında belli bir sayıda hediye edilecek kitap ayrılırdı. Yollanacak kitapların iki farklı amacı olurdu: Bir kısmı zevkine güvenilen kişilere, üstatlara, hocalara yollanırdı. O kişilerin fikirleri önemliydi, onlardan promosyon yapmaları beklenmezdi.
Diğer bir kısmı ise iyi promosyon yapabileceğine inanılan kişilere yollanırdı.

Bence bu hediye ve davetlerde de benzer mantık işlemeli. Bu "aynı kişiler" belli bir birikim seviyedeki, bazı şeylere çoktan doymuş kişiler. O yüzden bir kutu çikolata yolladığınızda "Promosyon başarılı mı?" diye yaklaşırlar olaya. Kimseye "Ay biliyor musun bugün noldu X markası bana bir paket yolladı. Çok mutluyum." demezler. "Şöyle bir etkinlik var, şu yönlerden güzeldi, şunlar eksikti. " diye kusursuz bir durum değerlendirmesi yaparlar. Dolayısı ile şu andaki bütün hedef kitleyi oluşturan "aynı kişiler", fikirleri gerçekten önemli kişiler, o yüzden tabii ki onlara bu paketler yollanmalı ve etkinliklere davet edilmeliler.

Fakat sadece onlar olmamalı. Ben böyle bir çalışma yürütüyor olsam bu "aynı kişiler" %30luk kitlemi oluştururdu. Yollanacak 100 paketim mi var, gerçekten doğru ve objektif değerlendirme yapacağını düşündüğüm kişilere 30 tanesini yollardım. Çünkü bu kişilerin eleştirileri beni geliştirir, yürüttüğüm projenin eksik ve iyi yanlarını görmemi sağlar. Ama hiçbiri blogunda şöyle bir paket aldım demez, paketten de maksimum 5 kişiye bahseder. Friendfeed'de yazar evet; ama friendfeed'i kaç tüketici takip ediyor allah aşkına? Pazarlamacıların, reklamcıların, markaların kendi içinde sohbet mecrası orası.

Geri kalan 70 tanesini bazı şeylere bu kadar doymamış, kesinlikle reklamcılık sektöründe çalışmayan, ortalama bir sayıda sıkı takipçisi olan bloggerlara yollardım. Çünkü kendi çapımda yaptığım minicik promosyonlardan biliyorum ki, bunlara gerçekten sevinebilecek, bunu bütün haftasının en önemli olayı ilan edebilecek, bütün arkadaşlarına tek tek anlatabilecek, blogunda en az bir yazı döşeyecek bloggerlar ile tüketiciye daha güzel ulaşılabilir.

En basitinden "biz looser mıyız" diye serzenişte bulunanlar, "looser" olmadıklarını kanıtlamak için alacakları paketlerden herkese bahsedeceklerdir.

Bu çalışmalarla amaç bu sektördeki insanlar tarafından "aferin" almak mı? Yoksa tüketiciye ulaşmak mı?

09 Ocak 2010

Las Vegas konseptli hediye kime gidiyooor? =)


Hediye vermek ne kadar keyifliyse, hediyeyi kime vereceğimi seçmek o kadar sıkıntılı bir süreç oldu. "Ahh keşke bu paketten elimde bir sürü olsa da her katılana verebilsem" diye düşündüm.

Seçim kriterim ne olacaktı? Kış hakkında bir şeyler yazmanızı istediğime göre kura çekmek yerine en güzel cümleleri yazanı belirlemem daha yerinde olabilirdi. Peki en güzel cümleleri yazan derken neyi kriter alacaktım? Kendi hislerini kelimelere en güzel dökeni mi seçmeliydim, yarışmadan en güzel bahsedeni mi, yoksa kendi hislerime en yakın bulduğum kişiyi mi?

İşin içinden çıkamayınca buraya eklenen linklerdeki ve mailime gelen bütün yazıları print ettim. Çok yakın bir arkadaşımın yanında aldım soluğu. Hem benden daha objektif olarak yaklaşabilirdi, hem de en "doğru" seçim kriterini belirlememe yardımcı olabilirdi.
Sonuçta ne mi oldu? Herkes kazandı!!

Böyle bir yarışmaya katılıp ödülü kazanamamak çok sinir bozucu oluyor. (Ben yaşadım biliyorum.) O yüzden işi "şans" boyutundan biraz çıkarmak için şöyle bir fikri geliştirdim: Bu hediye konseptlerini her ay düzenlemeye niyetli olduğuma göre, işi "kupon biriktirme" gibi bir formata soktum:

Açıklama üzerinde yazıyor aslında; ama bir kere daha anlatayım ben. Bu yarışmada "kazanan" kişi siz değilseniz, yukarıdaki fotoğrafı bilgisayarınza kaydedin ve boşluğa yarışmadan bahsettiğiniz linki yazın. Bunlardan beş tane edindiğinizde hediyeniz de elinize ulaşacak. =)




Asıl kazanan kim peki? Yaz ve kışa dair hislerini harika anlatan bir yazı yazmış olan Nazlı!
Soyadını bilmiyorum, ama mail adresinden anladığım kadarıyla Yılmaz olduğunu sanıyorum. Nazlıcığım bana posta adresini maillersen hediye paketini çarşamba günü kargoya veriyorum! =)

Amorti misali hediye nedir ve kimindir?

Bunun dışında Las Vegas konseptli hediyenin dışında bir kişi daha yine Las Vegas'ta başka otel kumarhanelerinde oynanmış iskambil destesi kazandı. Bu da amorti misali bir hediye. Kuranın sonunda çıkan kişi: Cecilia!
Aynı şekilde posta adresi rica ediyorum : )


Bir sonraki hediye paketi hakkında ipucu:

04 Temmuz 2009

Başarılı bir blog nasıl yazılır?

Elime çok eğlenceli bir "Hayat Kullanım Klavuzu" geçti. Cosmopolitan hediye olarak vermiş yıllar önce.

"Başarılı bir blog nasıl yazarım?" başlığı altındaki açıklamayı aynen buraya aktarıyorum.



İnternetin son zamanlardaki en popüler özelliği web blog... Yani internet günlüğü. Tabii internette yazmanın bile belli bir takım kuralları var.

Yazarlar yazdıkları iyi metinlerle okuyucuyu cezbetmek isterler. İnternette bile durum böyle, belli blog'ların tutkunu olan bir okuyucu kitlesi sessiz ama hızla büyümekte. Önce kuralları öğrenin, sonra yeni stilinizle ezer geçersiniz.

Büyük harflerle yazılan cümleler tehlikelidir; ama sizi öldürmez. Ama utangaçlık okuyanları sıkar. Yazarın amacı berraklık olmalı. Ayrıca sadece "bildiğin konuları yaz" kardeşliği size yeni şeyler öğretmez. FİKRİNİZİ CESURCA SÖYLEYİN.

Okyucunuza yeni şeyler sunun. Okuyucular sizin ne kadar süründüğünüzü bilmeliler mi? Evet. Detayları anlatın. Odanızın nasıl koktuğunu veya neden 1 haftadır yıkanmadığınız veya sevgilinizin "tam olarak" nasıl kalbinizi kırdığı gibi. Tabii kendinizi çok fazla açıklamanın da bir sınırı var. Sınırı okuyucuları eğlendirerek çizin. Hayatta her şey eğlenceli olabilir. Gay olmak eğlencelidir. Hetero olmak da eğlencelidir. Yazar olmak da eğlencelidir. Kendinizi çok da ciddiye almayın.

Okuyucunuzun sayısı ne olursa olsun, siz abone olan bir sürü okuyucunuz varmış gibi davranın. Blogunuzu da öyle yazın. İlk başlarda yoğun bir e-mail trafiği ve kapınızda sabahlamaya niyetli okuyucular beklemeyin. Hepsinden önce bunu kendiniz için yapsanız daha iyi olur çünkü hiçbir zaman bir okuyucu kitleniz olmayabilir. Amaç okuyucularınızı mutlu etmekse, önce kendinizi mutlu etmekle başlayın.

20 Haziran 2009

en güzel template meselesi! =)




Here comes the beeep part!

Yan tarafta yaklaşık on gündür bir anket duruyordu. "Blogun yeni imajı nasıl olmuş?" diye soruyordum size... 7 kişi aydınlamış, ferahlamış süper olmuş derken; 8 kişi eskisine alışmış olduğu sebebiyle bu halini yadırgadığını söylemiş. "Daha sık ziyaretime gelin alışın öyleyse şekerim" diyerek, ben de aydınlanmış ferahlamış süper olmuş diyenlerden yana olarak durumu eşitliyorum. Çünkü template değişikliği yaptığım anda sağdaki bütün html'ler resimler kayıplara karışıyor. Ayrıca kullanım alanım genişlettiği ve her 10bloggerdan en az 2sinin kullandığı şablon yerine daha benlik bir şey olduğu için de gayet mutlu mesudum hatta bloglamaya daha şevkliyim. =)

Diğer template değişikliklerime göz atmak için burayı, burayı, ve benim favorim için burayı ziyaret edebilirsiniz.

İyi tamam hepsi süper de, kıskandım. Ben de şablon değişikliği yapmak istiyorum, nasıl yapacağım? diyorsanız da aşağıdaki adımları izlemeniz yeterli:

1- Benim bildiğim en geniş ve güzel arşiv Btemplates'in... Girin siteye, seçin yüzlercesi arasından favorinizi.

2- Seçmiş olduğunuzu bilgisayarınıza yükleyin.

3- Blogunuzun ayarlar kısmına girin. "Yerleşim" de "yeni şablon seç"in hemen solundaki "html'yi düzenle"ye bir tık yapın.

4- Gözat'tan da yüklemiş olduğunuz şablonu yüklediğiniz ve değişiklikleri kaydet komutunu verdiğiniz anda; tamamdır! =)

10 Haziran 2009

Linkwithin mucizesi!

Şu her yazımın altında üç kutu şeklinde alternatif yazıları gösteren şeyi LinkWithin sağlıyor. "Related posts widget with photo thumbnails"; "Alakalı diğer yazıları fotoğraflı olarak gösteren butonlar" olarak çevrilebilir. Sizi bilmem ama blogumda bulunmasını ben bile sevdim, çünkü çok çok önceden yazdığım bir şeyle burun buruna gelmek keyifli oluyor. Site içi trafiği ikiye katladığı konusunda somut delillerim olsa da, benim asıl beğenimi kazanan tarafı "işlevsel"liği kadar "kolay"lığı.

Ne siteye üyelik istiyor sizden, ne mailinizi açıp üyeliğinizi aktive etmeniz gerekiyor, ne de bir kodu alıp siteye yerleştirmeniz... Her şey o kadar pratik ki! Mail adresinizi giriyorsunuz, blog linkini giriyorsunuz ve aşağıdaki resimdeki ekran çıkıyor karşınıza. Tek bir tık yetiyor.



Gelelim şimdi benim bu LinkWithin'i neden yere göğe sığdıramadığıma... Blogumun eski halinde arka fon koyu renk olduğu için, LinkWithin'i ilk defa eklerken yazıları beyaz seçmiştim. Şablon değişikliği yapınca, beyaz fonda beyaz yazılar görünmemeye başladı. Kaldırıp bir daha yükledim olmadı, renk değiştirebileceğim bir alan da yoktu sitede, html kodunda oynama yapacak bir bilgim yok. O sırada bir form çıktı karşıma. Her sitede bulunan probleminiz varsa bize iletin formlarından... Asla cevap verilmez o formlara; ama iki cümle karaladım hemen.

Veee 10dk. geçmeden bir mail geldi:

Hi,
We fixed the color of the text in our widget.
Thank you for installing it.
Liliya

Böyle bir müşteri servisi hizmeti her firmaya, her hizmete lazım. Süper : )))
Koyun hepinizzz bir LinkWithin diye tuttururum ben bu memnuniyetin üzerine : )

Pinterest'im

Instagram'ım